دانشنامه بلاک چین

بلاک‌چین سبز: هوشمندتر یا سخت‌تر؟

بلاک‌چین سبز:

  • • میزان مصرف انرژی بیت‌کوین به راحتی قابل توجیه نیست.
  • • آیا فکر می‌کنیم مزایای بلاک‌چین ارزش یک فرصت مناسب را داشته باشد؟
  • • معماری بلاک چین آینده باید چند زنجیره‌ای و انعطاف‌پذیر باشد و بتوان با توجه به نیازهای خاص مجموعه‌ای از پارامترها را در آن تنظیم کرد.
  • • تجارت انرژی P2P با کمک بلاک‌چین ترسیم کننده‌ی آینده‌ای روشن در زمینه‌ی تولید انرژی است.

با معطوف شدن توجهات به بیت‌کوین و همچنین توئیت‌های افراد مشهور بار دیگر صحبت‌ها پیرامون انرژی مورد استفاده‌‎ی بیت‌کوین بالا گرفت. موضوع سؤال برانگیز کاملاً واضح و مشخص است: آیا بیت‌کوین انرژی زیادی مصرف می‌کند؟ نقش بلاک‌چین سبز در این‌باره چیست؟

خطوط اصلی موضوع مشخص است. بیت‌کوین با استفاده از پروتکل اثبات انجام کار (PoW) شبکه خود رادر مقابل حملات ایمن می‌کند. فرآیندی که به دلیل قدرت محاسباتی مورد نیاز، مقدار قابل توجهی انرژی برق مصرف می کند.

منتقدان معتقدند که میزان مصرف انرژی بیت‌کوین به راحتی قابل توجیه نیست. براساس گزارش‌های مختلفی در سال‌های اخیر، تخمین زده شده است که شبکه بیت‌کوین به اندازه کل ایالت‌هایی مانند دانمارک یا ایرلند از انرژی برق استفاده می‌کند.

از سوی مقابل، طرفداران بیت‌کوین ادعا می‌کنند که این شبکه ممکن است باعث استفاده بیشتر از منابع تجدیدپذیر شود. علاوه بر این، آن‌ها خاطر نشان کردند که ما مسئول مصرف انرژی جایگزین نیستیم. تنها در صورتی می‌توان بازده نسبی بیت‌کوین را به عنوان ابزاری برای مبادله‌ی امن دارایی‌ها ارزیابی کرد که با کل مصرف انرژی سیستم بانکی سنتی مقایسه شود. دقیقاً همانطور که برای اندازه‌گیری تأثیرات زیست محیطی وسایل نقلیه باید به بررسی تمام معیارها فراتر از انتشار آلاینده‌ها پرداخت. طرفداران بیت‌کوین تقاضای یک حسابرسی جامع از تأثیرات زیست محیطی سیستم‌های مالی سنتی، از جمله تمام زیرساخت‌های آن را دارند. افزون بر این، درباره‌ی انتقال اتریوم به الگوریتم اثبات سهام (POS) چه می‌توان گفت؟ اثبات سهام در مقابل اثبات کار: کدام یک گزینه‌ی مناسب‌تری است؟

تولید در برابر مصرف

این یک واقعیت است و جای هیچ‌گونه بحثی ندارد که که فناوری استخراج برای بلاک‌چین مقدار زیادی انرژی مصرف می‌کند. این اختلاف فاحش به ویژه هنگام مقایسه هزینه تولید و انتشار ارز کاملاً مشخص می‌شود.

برای مثال، بیت‌کوین سالانه ۱۲۳.۷۷ میلیارد کیلووات ساعت انرژی مصرف می‌کند، درحالی‌که این میزان برای پول نقد ۲.۶۴ میلیون کیلووات ساعت است. به گفته الکس دو وریس بنیانگذار Digiconomist، اگر بیت‌کوین به اندوخته‌ی ارز جهانی تبدیل شود، تولید انرژی جهانی باید دو برابر شود.

بیشتر بخوانید
شبکه های ارز دیجیتال

برخی ادعا می‌کنند که ماینرها در نهایت به موردی که دارای کمترین هزینه انرژی باشد روی می‌آورند و یا به عنوان آخرین راهکار به خریداران انرژی سبز تبدیل می‌شوند. آیا با وجود درجه تنظیم در بازارهای انرژی، هزینه‌های فیزیکی جابجایی و پیامدهای احتمالی امنیت ماینرها، آیا این بحث در طولانی مدت ادامه دارد، در طول زمان مشخص خواهد شد.

هزینه فرصت از دست رفته

از بین تمام این استدلال‌ها، مقایسه مصرف انرژی رمزارزها با بانکداری سنتی (یا به طور خاص فیات) مسئله‌ای نسبتاً نوظهور است. با این وجود در مقایسه شبکه بیت‌کوین با سیستم‌های پرداخت قدیمی به طور معمول حجم معاملات نادیده گرفته می‌شود. در حالی که شبکه ویزا بالغ بر ۱۸۵ میلیارد معامله را فقط در سال ۲۰۱۹ انجام داد، این رقم برای بیت‌کوین در حدود ۶۴۳ میلیون معامله از زمان آغاز به کار است. علاوه بر این، مؤسسات مالی مانند ویزا به خوبی با بازارهای انرژی که در بسیاری از کشورها به شدت تحت نظارت هستند هماهنگ شده‌اند. در مدل‌های ذهنی که ماینرها به طور دسته جمعی به بازارهای انرژی جدید می‌روند، به احتمال زیاد هزینه‌های انتقال (و همچنین تلاش برای متوقف کردن از سوی مسئولان) کاهش می‌یابد. از طرف دیگر، این تصورات قابل پیش‌بینی هستند. زیرا حامیان رمزارزها تمایل دارند با نگاه خوش بینانه به آینده نگاه کنند و تصور می‌کنند بازارها از آنچه که در واقع انجام می‌دهند،کارآمدتر هستند.

جدا از مفاهیم پیچیده استفاده از انرژی برای امنیت بلاک‌چین‌ها، این ایده که ماینرها از برق ارزان‌تر استفاده کنند لزوماً به معنای انرژی پاک‌تر نیست، انرژی ارزان‌تر آلودگی بیشتری را داراست. اما حتی مهم‌تر از آن، این ایده که ماینرها در نهایت فقط به منابع تجدیدپذیر روی خواهند آورد، هزینه فرصت از دست رفته‌ی انرژی را نادیده می‌گیرد. طبق گفته اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده، مصرف جهانی انرژی تا سال ۲۰۵۰، ۵۰ درصد رشد خواهد کرد. به عنوان مثال نیازهای محاسباتی پیش‌بینی نشده شهرهای هوشمند یا یکپارچگی زنجیره تأمین، به زنجیره‌ی بلوکی نیاز دارند تا از نظر انرژی کارآمدتر باشد و این در حالی است که بشریت نیاز دارد تا از اهداف اقلیمی مراقبت کند.

بنابراین، در حالی که طرفداران افراطی بیت‌کوین معتقدند که بیت‌کوین اولین مورد استفاده مناسب از انرژی است و از سوی دیگر، طرفداران اتریوم نیز به دلیل انتقال اتریوم به نسخه‌ی دیگر که ظاهراً بخشی از آن به دلیل نگرانی های مربوط به میزان استفاده از انرژی است، می‌پندارند که به یک راه‌حل طولانی‌مدت در‌باره مصرف مناسب انرژی دست یافته‌اند، با این حال عموم مردم ممکن است متقاعد نشوند که رمزارزها (و توکن‌های غیرقابل انعطاف ساخته شده بر اساس فناوری هایی مانند اتریوم) پاسخی پایدار ولی بی ضرر برای محیط زیست در پاسخ به سوال چه چیزی برای جامعه بهترین خواهد بود؟ هستند.

بیشتر بخوانید
بلاک چین-آشنایی با فناوری Blockchain

بلاک‌چین اکنون در مرکز توجه قرار گرفته است. آیا فکر می‌کنیم مزایای بلاک‌چین ارزش یک فرصت مناسب را داشته باشد؟ وقتی صحبت از میم‌کوین‌های ساخته شده بر روی زنجیره استخراج که جدیداً باب شده و ارزش آن‌ها با معیار احساسات به اوج می‌رسد و یا کاهش می‌یابد و کلاهبرداری‌ها و تقلب‌های زیادی در مورد آن‌ها صورت گرفته است می‌شود، کارشناسان بلاک‌چین به درستی می‌ترسند که مردم در این‌باره تصمیم بگیرند.

با این حال، اگر ما در حال استفاده از مزایای فنآوری های جدید بلاک‌چین (بلاک‌چین سبز) که به استفاده از منابع اهمیت می‌دهند هستیم، این یک مسئله کاملاً متفاوت خواهد بود. در این زمینه سنجش صحیح منحصر به بهره‌ی از دست رفته وضعیت کنونی در سرمایه‌گذاری نیست بلکه وابسته به اقتصاد مداخله‌گر نیز می‌باشد.

موضوع چیزی فرای استخراج است

در حالی که بحث در مورد کارایی رمزارزها تحت تأثیر بحث استخراج است، کمتر به گزینه‌های دیگر توجه می‌شود. در پروتکل PoS افرادی که هدفشان حمله به شبکه و انجام فعالیت‌های مخرب است در صورت تلاش برای جعل معاملات، خود متحمل ضرر می‌شوند و رمزارز خود را از دست می‌دهند. در حالی که در پروتکل PoW، چنین افرادی نیاز به قدرت پردازشی بالاتر از سایر ماینرها و به تبع آن انرژی زیادی نیاز دارند. اما این راه‌حل همچنین با ملاحظات انرژی همراه است.

فرض کنید برخی از این سهامداران صرافی‌ها هستند: اولین مشوق آنها تجارت سودآور خواهد بود، نه نظارت بر بهره‌وری انرژی بلاک‌چین. از این نظر، ما باید نحوه انتشار اطلاعات در بین گره‌ها را در نظر بگیریم. بلاک‌چین main معمولاً از شبکه‌ی همتا به همتا gossip برای برقراری ارتباط استفاده می‌کند. به زبان ساده، چنین شبکه‌‌هایی داده‌های تراکنش‌ها را گره به گره منتقل می‌کنند تا زمانی که همه‌ی گره‌های شرکت کننده آن را دریافت کنند. در نتیجه، ممکن است یک پیام به طور مکرر برای گرهی که قبلاً آن را از دیگران دریافت کرده است، با اتلاف منابع ارسال شود. و پروتکل‌هایی که امنیت و حجم معاملات را بر عهده دارند قادر به جذب تعداد گره‌های کافی برای کنترل دقت در برخی از الگوها (اعم از الگوریتم اثبات سهام نمایندگی‌ شده، گراف جهت‌دار غیرمدور، راه‌حل‌های لایه دوم یا پل میان زنجیره‌ای) در کارکرد مشابه PoW هستند، که معاملات صحیح در هر جایی که شبکه به آن اطلاعات نیاز داشته باشد، تأیید و منتشر می‌شود.

بیشتر بخوانید
وایت پیپر چیست؟
فراتر از GOSSIP

اگر ما بتوانیم بر محدودیت‌های شبکهgossip  غلبه کنیم، دنیای کاملاً جدیدی پیش روی ما قرار می‌گیرد. به عنوان مثال، گره‌های موجود در بلاک‌چین Geeq برای برقراری ارتباط از یک ساختار hub-and-spoke استفاده می‌کنند تا بتوانند مجموعه کمینه‌ای پیام را بدون نیاز به یک ساختار مرکزی قدرتمند، منتقل کنند. هر گره (به طور بالقوه ناشناس) ممکن است به عنوان مرکز یک بلوک عمل کند و با گره‌های موجود در لیست گره‌های فعال آن زنجیره بلوک (گره‌هایی که بر حسب اتفاق اسپوک فعال هستند) ارتباط برقرار کند.

بر خلاف شبکه gossip، که هر گره به هر گره اطراف خود پیام می‌فرستد و در نتیجه یک گره خاص می‌تواند یک پیام را چندین بار دریافت کند، ساختار hub-and-spoke منجر به پیام‌رسانی می‌شود که مقرون به صرفه، قابل پیش‌بینی و قابل تأیید است. در نتیجه، استفاده از منابع در مقایسه با پروتکل‌های مبتنی بر PoW یا PoS کمتر بوده و محاسبات، پهنای باند و هزینه‌های ذخیره‌سازی در هر تراکنش را به یک صدم سنت می‌رساند و ریزپرداخت‌ها را عملی می‌کند.

علاوه بر این، معماری بلاک‌چین آینده (بلاک چین سبز) باید چند زنجیره‌ای و انعطاف‌پذیر باشد و مجموعه‌ای از پارامترها را بتوان با توجه به نیازهای خاص (مانند سرعت، توان عملیاتی تراکنش یا امنیت) در آن تنظیم کرد. یک بلاک‌چین هوشمند (بلاک چین سبز) دارای اثرات زیست محیطی کمتری است، در عین حال استفاده از آن نیز آسان‌تر خواهد بود و حتی می‌تواند زیرساخت های اساسی را برای جوامع پایدارتر فراهم کند.

بلاک‌چین آینده

یک برنامه امیدوارکننده در این زمینه تجارت انرژی P2P است. در حال حاضر، شرکت‌های بزرگ تأسیساتی از طریق شبکه‌های متمرکز برق کل شهرها را تأمین می‌کنند. با این حال، شهرهای هوشمند در آینده می‌توانند روی شبکه انعطاف‌پذیرتری از میکرو شبکه ها حساب باز کنند. این شبکه‌های برق محلی و مستقل عمدتاً از منابع محلی مانند ژنراتورهای برق یا پانل‌های فتوولتائیک استفاده می‌کنند.

فناوری بلاک‌چین همیشه یک روش امیدوار کننده برای اجرا، اعتبارسنجی و ثبت معاملات انرژی P2P بوده است، به هر کسی که در یک شبکه کوچک محلی است اجازه می‌دهد تولید کننده یا خریدار برق شود. با این حال، تاکنون ، این فناوری چالش برانگیز نبوده است. برای یک بازار مناسب، واحدهای انرژی با حداقل چند کیلووات که معادل ارزش پولی فقط چند سنت هستند، باید معامله شوند. با توجه به هزینه‌های فعلی معاملات بلاک‌چین، چنین معاملاتی غیرقابل انجامند. اگر هزینه‌های معامله کسری از یک سنت باشد، این مانع برطرف می‌شود. به همین ترتیب، این امکان فراهم را می‌کند که بلاک‌چین (بلاک چین سبز) به عنوان سنگ بنای فناوری شهرهای هوشمند عمل کند، به میلیون ها دستگاه اینترنت اشیا مانند کنتورهای هوشمند یا صفحات خورشیدی اجازه می‌دهد مستقیماً با کیف‌پول‌های دیجیتال ارتباط برقرار کنند.

بیشتر بخوانید
پولکادات چیست؟ - تحول در بلاک‌چین

به عنوان مثال، قبل از رفتن به محل کار در صبح، می‌توانید وسیله نقلیه الکتریکی خود را از انرژی جمع شده از صفحات فتوولتائیک نصب شده بر روی سقف خود شارژ کنید. حتی می‌توانید در صورت عدم نیاز، برق بی‌استفاده را به همسایگان خود بفروشید. همچنین می‌توان قوانین پاسخگویی به تقاضای شبکه را که در قراردادهای هوشمند نوشته شده است تنظیم کرد. براساس گزارش شورای دفاع منابع طبیعی، به عنوان مثال، هزینه برق خون آشام که توسط دستگاه‌های متصل به برق اما بدون استفاده مصرف می‌شود، حدود ۱۶۵ دلار برای هر خانوار است که معادل ۴.۶٪ از کل تولید برق مسکونی در ایالات متحده است. از این رو، یک مسواک برقی که روی شارژر باقی مانده است طی دوره‌های زمانی خاصی به طور خودکار خاموش می‌شود. برای نادیده گرفتن قوانین شبکه، باید هزینه جبران‌ناچیزی بپردازید و تولیدکنندگان را تشویق کنید تا به منظور عدم اتلاف انرژی تقاضای اضافی را خنثی کنند.

علاوه بر این، برنامه‌های مبتنی بر بلاک‌چین (برنامه‌های غیرمتمرکز یا DApps) ممکن است برای تضمین انرژی پاک تجدیدشدنی ساخته شوند. بنابراین، هنگام خرید برق، می‌توانید از طریق یک برنامه بررسی کنید که آیا این منبع از یک منبع تجدید شدنی تأمین شده است یا خیر. توانمند سازی مصرف کننده برای تصمیم‌گیری فقط با فناوری غیرمتمرکز امکان پذیر است. در غیر این صورت، واسطه‌ها قادر به تغییر بازار به سلیقه خود خواهند بود. با افزایش آگاهی زیست‌محیطی جهانی، قابلیت ردیابی ممکن است تبدیل به ابزاری اصلی برای ایجاد انگیزه در تولید انرژی‌های تجدیدپذیر شود.

افق‌های جدید

با پیش‌بینی چنین رشد چشم‌گیری در مصرف انرژی جهانی، به راحتی می‌توان فهمید که چرا اثرات زیست‌محیطی بلاک‌چین مورد بررسی قرار گرفته است.

علاوه بر این با نگاهی جامع به مصرف نسبی انرژی بلاک‌چین در مقایسه با سیستم‌های مالی سنتی، باید بحث گسترده‌تری درباره‌ی جوانب مثبت و منفی این فناوری برای جامعه را به طور گسترده‌تری آغاز کنیم. برای اینکه بلاک‌چین بتواند پتانسیل تحول‌آفرین خود را تحقق بخشد، از شهرهای هوشمند و اقتصاد کم کربن پشتیبانی کند، باید بر توسعه معماری بلاک‌چین هوشمند و مقرون به صرفه تمرکز کنیم.


برگرفته از cointelegraph

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا