آشنایی با اتریوممعرفی و بررسی رمزارزها

اتریوم (ETH) همه چیز درباره اتریوم

ملکه ارز های دیجیتال

بعد از پیدایش بیت کوین و جلب توجهات به سمت خود, نیاز های جدیدی نیز به وجود امد که می‌بایست ضعف های بیت کوین را پوشش می‌داد و گام روبه جلو بعدی را برمی‌داشت. این کار را اتریوم خواهد کرد.

اتریوم چیست؟

اتریوم شبکه‌ای غیرمتمرکز, مستقل و مبتنی بر بستر فناوری بلاکچین با قابلیت اجرای برنامه های کامپیوتری غیرمتمرکز می‌باشد. به علت ساختار توزیع‌شده و غیرمتمرکز اتریوم، پس از پیاده‌سازی یک برنامه روی شبکه، دیگر قابل‌توقف و دستکاری نیست، حتی اگر خود خالق آن بخواهد.یعنی این سیستم به‌تنهایی متعلق به هیچ‌کس نیست و آن را یک یا چند شخص خاص کنترل نمی‌کنند. همه می‌توانند مالک این شبکه باشند و همه می‌توانند در کنترل آن نقش داشته باشند.به همین دلیل هرگز آفلاین یا خاموش نشده و از بین نمی‌رود.

شبکه متشکل از هزاران کامپیوتر در سراسر دنیا است که از یک دفتر دیجیتال (بلاک چین) نگهداری می‌کنند. اطلاعات تراکنش‌ها روی این دفتر دیجیتال نوشته می‌شود و هر کامپیوتر یک رونوشت از آن را در اختیار دارد. این نودها با یکدیگر در ارتباط هستند و هر تراکنشی را که به شبکه اتریوم ارسال شود بررسی می‌کنند تا مطمئن شوند معتبر است. توزیع این نودها باعث می‌شود که این شبکه یک نقطه نفوذ مرکزی نداشته باشد، یعنی با خروج یا خطای یک نود، مشکلی متوجه شبکه نمی‌شود.

قدم فراتر, امکان اجرای غیر متمرکز قرارداد هوشمند کامپیوتری است تا علاوه بر پول دیجیتال غیرمتمرکز، بقیه فرایندها هم غیر متمرکز شوند.

این پروژه در سال ۲۰۱۳ منتشر شد و در سال ۲۰۱۵ رسما شبکه شروع به کار کرد.یک جوان روسی – کانادایی به‌ نام ویتالیک بوترین از حامیان بیت‌کوین بود و با الهام از بیت‌کوین ایده” غیر متمرکز کردن همه چیز “را ارائه داد.

هدف این است که برای انجام امور زندگی‌مان به هیچ بانک، شرکت و نهاد دیگری به‌جز خودمان نیاز نداشته باشیم.

غیر متمرکز کردن همه چیز

غیر متمرکز کردن همه چیز

برای درک بهتر مفهوم غیرمتمرکز باید به اصل ان توجه بیشتر نمود, غیرمتمرکز بودن به معنای عدم کنترل یا سلطه افراد خاص می‌باشد.یعنی شما برای انجام امور خود تحت نظر نباشید.مثلا شما برای انجام امور بانکی محدودیت دارید چه در داخل یک کشور, چه با خارج از کشور. یا در شبکه های اجتماعی هر موضوعی را نمی‌توان به راحتی بیان کرد.

اما هر خدمت متمرکز دیگری را می‌توان با اتریوم غیرمتمرکز کرد. امور مهمی ازجمله پرداخت‌ها، بیمه،‌ رأی‌گیری، بانکداری، وام‌دهی و بسیاری از خدماتی که اکنون واسطه‌ها انجام می‌دهند، با این شبکه غیرمتمرکز خواهند شد.

هرکس قادر است در این شبکه باز برنامه غیرمتمرکز (Dapp) خود را توسعه دهد. تا قبل از این، توسعه‌دهندگان برای ساخت ارز دیجیتال خود از ابتدا مجبور به کدنویسی یک بلاک چین جداگانه بودند، اما امروزه همه خیلی راحت می‌توانند بدون ساخت بلاک چین جدید، با استفاده از بلاک چین اتریوم برای پروژه‌های خود ارز دیجیتال مستقل یا همان توکن (Token) بسازند.

اتر؛ ارز دیجیتال اتریوم

ارز دیجیتال شبکه اتریوم، «اترEther» نام دارد و واحد اختصاری آن ETH است. این دارایی به‌ عنوان واحد پولی شبکه و همچنین راهی برای پرداخت هزینه‌ها و کارمزدها در نظر گرفته می‌شود، بنابراین هر چقدر که مقبولیت شبکه افزایش پیدا کند، از نظر تئوری ارزش اتر هم افزایش خواهد یافت.به ارز دیجیتال شبکه، همان اتریوم هم گفته می‌شود.

اتر نوعی ارز دیجیتال است که می‌تواند مورد معامله و مبادله قرار بگیرد و تابه‌حال محدودیتی در استخراج و به پایان رسیدن آن تعریف‌نشده است.

مقایسه بیت کوین و اتریوم

مقایسه بیت کوین و اتریوم

اول اینکه هر دو دارای بلاکچین اند, دوم هر دو عمومی بوده و همه می‌توانند از آن استفاده کنند. هرکسی می‌تواند از این شبکه برای ایجاد تراکنش یا قراردادهای هوشمند بهره ببرد، بدون اینکه نیاز باشد از جایی اجازه بگیرد. البته اگر کسی بخواهد می‌تواند روی شبکه اتریوم بسترهای خصوصی ایجاد کند اما خود بلاک‌چین اتریوم شفاف، آزاد و عمومی است.

شباهت سوم اینکه هر دو مبتنی بر استخراج (ماینینگ) اند. افرادی که بخواهند در فرایند ساخت بلاک شرکت کنند، باید قدرت پردازش سخت‌افزارهای کامپیوتری را برای شرکت در عملیات استخراج (ماینینگ) به شبکه اختصاص دهند و شبکه در ازای این قدرت پردازش که در نهایت باعث امنیت و تأیید شدن تراکنش‌ها خواهد شد، به استخراج‌کنندگان پاداش اهدا می‌کند.

طبق برنامه از پیش ‌تعیین‌شده در طرح «اتریوم ۲.۰ (EHT ۲.۰)»، این شبکه قرار است برای مقیاس‌پذیری بیشتر (تراکنش‌های سریع‌تر و ارزان‌تر)، به‌جای الگوریتم اثبات کار (Proof Of Work) از الگوریتم اثبات سهام (Proof Of Stake) استفاده کند. زمان دقیق پیاده‌سازی این به‌ روزرسانی مشخص نیست اما حداقل تا پایان سال ۲۰۲۰ استخراج اتریوم همچنان ادامه خواهد یافت.

در روش اثبات سهام، افراد برای مشارکت در کار اعتبارسنجی تراکنش‌ها و ایجاد بلاک، باید اتر بخرند و در یک کیف پول به شبکه اختصاص دهند. به این ترتیب، می‌توانند در کار تأیید تراکنش‌ها مشارکت‌ کنند و واحدهای جدید ارز دیجیتال (اتر) دریافت کنند. مشارکت‌کنندگان کارمزد تراکنش‌های شبکه را برای خود برمی‌دارند. طبق این رویکرد، برای مشارکت در شبکه دیگر نیاز به خرید سخت‌افزارهای گران‌قیمت نیست.

شباهت آخر نیز این است که ارز دیجیتال داخلی شبکه اتریوم، اتر بوده که می‌توان آن را با ارزها و دارایی‌های دیگر مبادله کرد. مالکیت اتر دقیقا مثل مالکیت بیت‌کوین روی بلاک‌چین رهگیری می‌شود. به اتر «سوخت شبکه اتریوم» هم می‌گویند، زیرا کاربرد اصلی آن کارمزد و انگیزه‌ مشارکت در شبکه است.

اما

اصلی‌ترین تفاوت، تعداد واحدها (عرضه) این دو است. بیت‌کوین محدودیت عرضه دارد اما اتر نامحدود عرضه خواهد شد.با توجه به این واقعیت که اتر پس از بیت‌کوین دومین ارز باارزش رمزنگاری‌شده است، جفت‌های معاملاتی ETH  تقریبا در همه مبادلات رمزنگاری عمده ذکر شده‌اند.

برای بیت‌کوین هم می‌توان قرارداد هوشمند ایجاد کرد اما زبان اسکریپت‌ این شبکه بسیار ابتدایی است و کار را برای توسعه‌دهندگان سخت می‌کند. روی اتریوم، خیلی سریع‌تر و راحت‌تر می‌توان کد برنامه‌نویسی پیاده‌سازی کرد. قراردادهای هوشمند اتریوم به‌ اصطلاح «تورینگ کامل» هستند؛ یعنی می‌توانند هر محاسبات و عملیاتی را که نیاز باشد، انجام دهند.

بلاک‌های بیت کوین که حاوی تراکنش اند, میانگین هر ۱۰ دقیقه یک‌بار ایجاد می‌شوند اما در اتریوم این زمان فقط ۱۴ ثانیه است، البته در بحث سرعت تراکنش‌ها سایز بلاک هم اهمیت دارد که در بیت‌کوین محدود به یک مگابایت است. با بررسی زمان بلاک و سایز بلاک می‌توان گفت که در حال حاضر بیت‌کوین حداکثر ۷ تراکنش در ثانیه انجام می‌دهد اما اتریوم می‌تواند تا ۱۶ تراکنش را در ثانیه پردازش کند. طبق وعده تیم توسعه اتریوم، این عدد در به‌ روزرسانی‌های آینده می‌تواند به صدها تراکنش برسد.

طرز کار شبکه اتریوم

طرز کار شبکه اتریوم

برای انجام هر تراکنش در شبکه اتریوم باید کارمزد پرداخت شود. گس (سوخت) همان کارمزد شبکه اتریوم است که به‌صورت اتر از کاربر دریافت می‌شود.

در مورد گس با دو مفهوم سروکار داریم:  گس لیمیت (Gas limit) گس پرایس (Gas price)

برای انجام تراکنش، کاربر باید گس لیمیت مشخص کند. گس لیمیت مقدار سوختی است که کاربر حاضر است برای انجام یک عمل در شبکه پرداخت کند و وقتی به تنهایی صحبت از گس می‌شود، منظور همان گس لیمیت است.

اگر گس لیمیت هم کمتر از حد مشخصی تعیین شود، عملیات در شبکه انجام نخواهد شد. برای انجام یک تراکنش معمولی در اتریوم گس لیمیت باید حداقل ۲۱,۰۰۰ باشد، اما اجرای عملیات‌های اضافه نیازمند گس لیمیت متفاوت است. در صورتی که گس لیمیتی که کاربر مشخص کرده است، کافی نباشد، عملیات انجام نخواهد شد، اما در صورتی که گس لیمیت اضافی وارد شود، باقیمانده به کاربر بازمی‌گردد.

گس پرایس هم مقدار هزینه‌ای است که شما باید برای هر گس لیمیت پرداخت کنید. هزینه گس با اتر پرداخت می‌شود، اما چون این رقم بسیار پایین است با آن را با واحد «Wei» نمایش می‌دهند. هر ۱ Wei برابر است با ۰.۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۱ اتر. شبکه اتریوم هر کس را آزاد می‌گذارد تا هر چقدر دوست دارد هزینه گس یا همان گس پرایس را تعیین کند، اما اگر گس پرایس شما بیش از اندازه پایین باشد، ماینرها تراکنش شما را تأیید نمی‌کنند و ترجیح می‌دهند تراکنش‌هایی را تأیید کنند که کارمزد بالاتری دارند. بنابراین، مقدار گس پرایس برای انجام عملیات، نسبت به شلوغی یا خلوتی شبکه می‌تواند متفاوت باشد. در حال حاضر میانگین گس پرایس مناسب برای تأیید تراکنش، ۲۰ Gwei (یا ۰.۰۰۰۰۰۰۰۲ ETH) است، اما گاهی اوقات که شبکه شلوغ می‌شود، این رقم به‌شدت افزایش می‌یابد. بنابراین کارمزد شبکه اتریوم برابر است با گس پرایس ضرب در گس لیمیت.

ایا مطلب ارائه شده برای شما موثر است؟

User Rating: ۴.۳۱ ( ۴ votes)
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا